Gesta Chuonradi II imperatoris

ca. 1045/46

________________________________________________________________

Capitulum XVI

Quod rex Chuonradus Romae

imperator est effectus

Igitur rex Chuonradus Romam ingressus eodem anno ut supra, id est a nativitate salvatoris MXXVII, indictione decima, a papa Iohanne et universis Romanis regio honore mirifice receptus est et in die sancto paschae, qui eo anno VII. kalendas Aprilis terminabatur, a Romanis ad imperatorem electus imperialem benedictionem a papa suscepit, Caesar et augustus Romano nomine dictus.

Quin etiam regina Gisela imperatricis consecrationem et nomen ibidem accepit. His ita peractis in duorum regum praesentia, Ruodolfi regis Burgundiae et Chnutonis regis Anglorum, divino officio finito imperator duorum regum medius ad cubiculum suum honorifice ductus est. In ipsis diebus paschalibus inter Romanos et Teutonicos pro vili causa orta est seditio magna. Contendebant duo pro corio bovis, cumque se invicem pugnis caedere coepissent, totus exercitus imperatoris commotus est, et armati equites et pedites ex utraque parte convenerunt. Ibi interfectus est ex nostra parte quidam iuvenis nomine Berengarius, filius Liutoldi comitis de Alamannia, multum nobilis et bellicosus nimis. Romani diu resistentes ad extremum victi fugierunt, et innumerabiles ex illis perierunt. Imperator vero praedictum iuvenem, quoniam sibi dilectus et familiaris fuerat, iuxta tumulum caesaris Ottonis sepeliri praecepit. Postera die Romani, qui seditionem commoverant, ante imperatorem venientes nudatis pedibus, liberi cum nudis gladiis, servi cum torquibus vimineis circa collum, quasi ad suspensionem praeparati, ut imperator iussit, satisfaciebant.