Carmen V

(Carmen IX Langosch)

____________________________________________________________

Nocte quadam sabbati somno iam refectus,

cum mihi fastidio factus esset lectus,

signo crucis muniens frontem, vultus, pectus

indui me vestibus, quibus eram tectus.

2

5

Sic dum nec accumberem neque starem rectus,

tantus odor naribus meis est iniectus,

quantum numquam protulit spica nardi nec thus

neque liquor balsami recens et electus.

3

Ortus erat Lucifer, stella matutina,

10

cum perfusus undique luce repentina

sum raptus ad aethera quadam vi divina;

ubi deus raptor est, dulcis est rapina.

4

Repente sub pedibus hunc relinquo mundum

et in orbem videor ingredi secundum,

15

cuius admirabile lumen et iocundum

non valet exprimere verbis os facundum.

5

Non est ibi gemitus neque vox dolentis,

ubi sanctus populus immortalis gentis

liber a periculis, tutus a tormentis

20

pace summa fruitur et quiete mentis.

6

Ibi pulchritudinem vidi domus dei,

ipsum tamen oculi non videre mei;

nam divinae tantus est splendor faciei,

quod mirantur angeli, qui ministrant ei.

7

25

Hic nec Aristotelem vidi nec Homerum;

tamen de sententiis nominum et rerum,

de naturis generum atque specierum

magnus mihi protulit Augustinus verum.

8

Post haec ad archangelum loquens Michaelem,

30

qui regit per angelos populum fidelem,

ab eo sum monitus, ut secreta celem

et caeli consilia nemini revelem.

9

Unde quamvis cernerem de futuris multa,

quae sunt intellectibus hominum sepulta,

35

caeli tamen prodere vereor occulta.

tu vero ne timeas, praesul, sed exulta.

10

Tibi deputatus est unus angelorum,

super omnes alios os habens decorum,

sicut tu virtutibus operum clarorum

40

meritis praeradias omnium proborum.

11

Huius ope proelia te vicisse scias,

ut des deo gloriam nec superbus fias;

tui dux itineris est per omnes vias

pro tuis excessibus preces fundens pias.

12

45

Per hunc regnum Siculi fiet tui iuris;

ad radicem arboris ponitur securis:

tyrannus extollitur et est sine curis,

sed eius interitus venit instar furis.

13

Nolo tibi denique nimium blandiri

50

neque meo domino blandiens mentiri:

nemo potest adeo mundus inveniri,

ut sit sine macula mens et actus viri.

14

Ille sanctus, inclitus, gemma sacerdotum,

cuius nomen omnibus reor esse notum,

55

qui suis miraculis replet orbem totum,

se dicit adversum te nimis esse motum.

15

Cumque vellet conqueri de te coram deo,

vix querelam distulit flexus fletu meo;

flebam namque graviter, sicut saepe fleo,

60

lacrimis indutias postulans ab eo.

16

Fluebant ab oculis lacrimarum rivi,

et quia compescere lacrimas nequivi,

de terra ridentium lacrimans exivi,

inventus in lectulo more semivivi.

17

65

Precor ergo, domine, flos praesentis aevi,

ut ad sancti gratiam redeas in brevi:

res eius diripiunt quidam lupi saevi,

quas tu restituere verbo potes levi.

18

Quamvis incessabilis sarcina curarum

70

mentem tuam distrahat nec fatiget parum,

scire tamen opus est, quid sit deo carum:

iuvare viriliter res ecclesiarum.

19

Fac ergo concordiam cum sancto Martino,

qui pro te multotiens me potavit vino;

75

quod haec pax sit melior quam cum Palatino,

novit quisquis agitur spiritu divino.

20

Cum te vir sanctissimus vellet accusare,

vix eum prohibui lacrimans amare.

et quia sic volui pro te laborare,

80

debes mihi magnum quid in hoc festo dare.

21

Tussis indeficiens et defectus vocis

cum ruinam nuntient obitus velocis,

circumdant me gemitus in secretis locis,

nec iam libet solitis delectari iocis.

22

85

Quamvis tamen moriar et propinquem fini,

et me fata terreant obitus vicini,

non possum diligere nomen Palatini,

per quem facta carior est lagoena vini.

23

Afflixit iniuriis populum et clerum;

90

sed de tot iniuriis diversarum rerum

ego non conquererer, ut iam loquar verum,

nisi mihi carius venderetur merum.

24

Ut tyrannis comitis exponatur ipsi,

tales versus facio, quales numquam scripsi:

95

omne vae, quod legitur in Apocalypsi,

ferat, nisi liberet vites ab eclipsi.

25

Interim me dominus iuxta psalmum David

regit et in pascuae claustro collocavit;

hic mihi, non aliis vinum abundavit:

100

abbas bonus pastor est et me bene pavit.