Alanus ab Insulis
ca. 1120 - 1202
|
|
Anticlaudianus siveDe officiis viri boni et perfecti
1182/83
|
|
___________________________________________________
|
|
Liber octavus
Rupis in abrupto suspensa minansque ruinam,Fortune domus in preceps descendit, et omnemVentorum patitur rabiem celique procellasSustinet, et raro Zephiri mansueta serenat | |
5 | Aura domum flatusque Nothi Boreeque rigoremParcius abstergit lenis clemencia flatus.Pars in monte sedet, pars altera montis in imoSubsidet, et casum tanquam lapsura minatur.Fulgurat argento, gemmis splendescit et auro |
10 | Resplendet pars una domus; pars altera uiliMaterie deiecta iacet; pars ista superbitCulmine sublimi, pars illa fatiscit hiatu.Hic est Fortune sua mansio, si tamen usquamRes manet instabilis, residet uaga, mobilis heret, |
15 | Cuius tota quies lapsus, constancia motus,Voluere, stare, situs discurrere, scandere casus,Cui modus et racio racionis egere, fidesqueNon seruare fidem, pietas pietate carere.Hec est inconstans, incerta, uolubilis, anceps, |
20 | Errans, instabilis, uaga, que, dum stare putatur,Occidit et falso mentitur gaudia risu.Aspera blandiciis, in lumine nubila, pauperEt diues, mansueta, ferox, predulcis, amara,Ridendo plorans, stando uaga, ceca uidendo, |
25 | In leuitate manens, in lapsu firma, fidelisIn falso, leuis in uero stabilisque mouendo,Hoc firmum seruans quod nunquam firma, fideleHoc solum retinens quod nesciat esse fidelis,Hoc solo uerax quod semper falsa probetur, |
30 | Hoc solo stabilis quod semper mobilis erret,Ambiguo uultu seducit forma uidentem.Nam capitis pars anterior uestita capillisLuxuriat, dum caluiciem pars altera luget.Alter lasciuit oculus, dum profluit alter |
35 | In lacrimas; hie languet hebes dum fulgurat ille.Pars uultus uiuit, uiuo flammata colore;Pars moritur quam pallor habet, qua gracia uultusExpirat, languet facies et forma liquescit.Vna manus donat, retrahit manus altera donum: |
40 | Ampliat hec munus, nec munera contrahit; illaPorrigit, hec auffert; hec comprimit, illa relaxat.Gressus inequalis, retrogradus, hebrius, errans,Progrediens retrograditur, multumque receditProcedens, pariter uelox et lentus eundo. |
45 | Nunc meliore toga splendet, nunc paupere cultuPlebescens Fortuna iacet, nunc orphana uesteProstat et antiquos lugere uidetur honores.Precipitem mouet illa rotam motusque laboremNulla quies claudit nec sistunt ocia motum. |
50 | Nam cum sepe manum dextram labor ille fatigatLeua manus succedit ei fesseque sororiSuccurrit motumque rote uelocius urget.Cuius turbo rapax, raptus celer, impetus anceps,Inuoluens homines, a lapsus turbine nullum |
55 | Excipit et cunctos fati ludibria ferreCogit et in uarios homines descendere casus.Hos premit, hos releuat; hos deicit, erigit illos:Summa rote dum Cresus habet, tenet infima Codrus;Julius ascendit, descendit Magnus et infra |
60 | Silla iacet; surgit Marius, sed cardine uersoSilla redit, Marius premitur; sic cuncta uicissimTurbo rapit uariatque uices Fortuna uolutans.
Fortune loca predicto signata paratuNobilitas festiua petit matremque salutat |
65 | Adueniens causamque uie perstringit eidemSub breuibus uerbis et matri supplicat, oransVt si quid presigne gerat dignumque fauore,Quod deceat uirtutis opus, quod competat illiNature facto, non illud deneget illi. |
70 | Quod Natura creat, recreat noua gracia, formantMores, informat uirtus, prudencia ditat,Preditat pietas, afflat decus, ornat honestas,Exornat racio, species presignit et omnisVirtutum cumulus eius concurrit in usum. |
75 | Hiis dictis, modico risu Fortuna seuerosExhilarans uultus, hec nate uerba rependit:«Actus Nature, uirtutis fabrica nostrumNon deposcit opus; nostro non indiget actuTam celebris factura Dei quam singula ditant |
80 | Munera Nature, diuinaque uota beatamEfficiunt, nulloque caret uirtutis honore.Quid poterit casus ubi casu nulla reguntur?Quid mea mobilitas ubi rem constancia seruat?Quid leuitas ubi res stabilis? Quid mobile certa |
85 | Res ubi queque manet? Ferro non indiget aurum,Non lumen tenebris; sic me non exigit actusNature, uirtutis opus, factura superniArtificis nostreque manus non postulat usum.Sed ne liuoris stimulus uideatur in istud |
90 | Deseuire bonum uel me suspendere fastus,Dona feram; quecumque tamen sunt, illa negareNolo, ne donans pocius quam dona pudoremSustineat, donique nothe sint crimina danti.Addam que mea sunt, si qua tamen aut mea dici |
95 | Aut me posse decet alii conferre, quod absit!Vt dem, sed pocius ad tempus presto nec unquamVila dedi, nisi que pro uelle resumere possem.Sed tamen hic nostros cognabor uincere lapsusEt uires conferre mini; mutabo propinquas |
100 | Fraudes atque mei deponam tedia casus.Me reddam stabilem, motum pro parte reddens,Incipiam solers, sapiens discretaque, ueraxEt stabilis fieri, que stulta, improuida, mendaxEt preceps hucusque fui, mutabo priores |
105 | Excessus, nostrasque manus mirabor ad horam».Arripit ancipites post hec Fortuna meatusEt ceptum maturat iter. Comitatur euntemNobilitas sequiturque sue uestigia matris.Ergo uiam superans incerto limite, gressu |
110 | Ambiguo, casu ductore, errore magistro,Nature Fortuna domum perquirit et illamVix tandem forte uaga, preceps, mobilis, erransInuenit, aduentum cuius mirata stupescitCuria. Sed quamuis habitus mutacio, uultus |
115 | Degener, inconstans gestus terrere uidentemPosset et a recto stupidam diuertere mentem,Non tamen illa metu nutat, sed uisa parumperMiratur nec mentis abest constancia firme.Ergo Nobilitas dotes et munera profert, |
120 | Fortuna dictante modum, iuuenemque beatumNature dono, uirtutis munere, doteElecti, nulla peccati labe iacentemAfflat honore suo; tamen huius dona minoreLuce micant donis adiuncta prioribus, immo |
125 | Vix aliquid splendoris habent, dum luce premunturMaiore: sic flamma minor uicina caminoLanguescit, sic stella latet contermina Phebo.Confertur tamen ad laudem titulumque fauorisNobilitas augusta, genus presigne, parentes |
130 | Ingenui, libertas libera, nobilis ortus.
Dum Fortuna parat alias apponere dotes,Assistit danti Racio, ne forte priorumMunera fermentet unius munus et unoDepereat uicio multarum gloria rerum. |
135 | Non sinit aduersis respergere prospera, mestisGaudia, Fortunam se fallere cogit et auffertHanc sibi, mendacem ueram facit esse, fidelemFalsam, constantem fluidam cecamque uidentemReddit, et ad tempus cogit cessare uagantem. |
140 | Ergo suas largitur opes Fortuna nec ultraMensuram citraue sinit decurrere donumFortune Racio, sed opes metitur et omnesLibrat diuicias, ne si nimis effluat harumAlueus, in preceps mentem deducat et illam |
145 | Mergat opum torens, animum declinet in ususIllicitos mentisque suos effeminet actus.
Jam perfectus erat in cunctis celicus illeEt diuinus homo. Jam lubrica fama per orbemNature clamabat opus, jam rumor in aures |
150 | Multorum dilapsus erat, cum tristis ad istosHorruit Alecto rumores; non tamen illisPrebuit assensus faciles, sed credere tandemCogitur inuita, cum res et fama perorat.Ergo dolos languere dolet gemitusque silere |
155 | Ingemit atque suos luget torpescere luctus.Cum letetur homo, plorat; cum rideat orbis,Luget; languescit, cum mundus floreat; aret,Cum uireat uirtus; cum res humana uirescat,Marcessit; cum regnet homo proscribitur illa.
|
160 | Ergo suas pestes pestis predicta repenteConuocat, ad cuius nutum glomerantur in unumTartarei proceres, rectores noctis, alumpniNequicie, fabri scelerum, culpeque magistri,Dampna, doli, fraudes, penuria, furta, rapine, |
165 | Impetus, ira, furor, odium, discordia, pugne,Morbus, tristicies, lasciuia, luxus, egestas,Luxuries, fastus, liuor, formido, senectus.Is scelerum turbo, uiciorum turba, malorumConuentus, numerosa lues et publica pestis |
170 | Tartareas ruit in sedes, ubi regnat Herinis,Imperat Alecto, leges dictante Megera.
Postquam turba furens, gens dissona, concio discors,Plebs dispar, populus deformis sedibus illisInsedit, dum murmur adhuc percurreret aures, |
175 | Dans tumidas uoces et uerba loquencia fastus,Allecto prorumpit in hec: «Que iura, quis ordo,Quis modus, unde quies, que tanta licencia pacisVt nostras Natura uelit proscribere legesEt mundum seruire sibi, dampnare nocentes, |
180 | Et iustos seruare uelit, cum nostra potestasEius preueniat uires, nostroque senatuPlebescat Natura minor, totiensque subactaLegibus imperii nostri, mutare ualebitAmplius et nostris subducere colla cathenis? |
185 | Proh pudor! incestus aberit, regnante pudore?Languescet facinus mundum pietate regenteCedet auaricia, si munera fundat ubiqueHostis auaricie? fraudis censura silebit,Regna tenente fide? feret ira silencia pacis? |
190 | Ius nostrum pax subripiet, quod tempore tantoDeffendens nobis prescriptio uendicat, ususConfert et iusto titulo collata tuetur?Sed pudeat nos iura sequi, quas uiuere iusteNon decet, aut precibus uti. Pro legibus ergo |
195 | Sumende uires, uis pro uirtute feratur.Nos pro iure decet assumere robur et armisRes dictare nouas et sanguine scribere leges.In nos maturas euo bellique potentes,In numero plures, maiores uiribus, unum |
200 | Expertem belli puerum, uirtute minoremArmauit Natura parens: sic seuit in ursumHinnulus, in quercus armatur uirgula, uallisIn montes, lepus in catulos, in tigrida damme.Si forti fortem clauoque retundere clauum |
205 | Vellemus, numquid uni concludere possetE nostris unus, primo quem fouit ab euoThesiphone, quem lacte suo potauit Herinis?Numquid Silla nouus, alter Nero uincere possetLeges, antiquos rursus renouare furores |
210 | Rufinus, Katelina nouus peruertere mundum?Sed melius gens nostra simul collecta nouellosNature teret insultus fastusque recentesDemittet, ueteri reddens elata ruine.Ergo pari strepitu, concordi Marte, furore |
215 | Equali lites et bella geramus in illumQui solus, puer et belli male conscius, in nosArmatur cedrosque cupit delere murica».
Hiis dictis plebs tota suos clamore fateturAssensus, dominamque sequi quocumque feratur |
220 | Spondet et ad uotum confestim facta sequuntur.Arma sitit belli Discordia, prima tumultusAppetit et primi preludia Martis inirePreparat; assistunt famuli, complentque iubentisPreceptum, domineque parant insignia belli: |
225 | Liuor equos, Rabies currus, Furor arma ministrat;Impetus auriga, Lis armiger, Ira maniplusPreuenit incessum domine, sed Terror euntisAsistit dextro lateri Damnumque sinistroHeret, Deffectus sequitur, Mors ultima gressus |
230 | Arripit occiduos, et Mortis fldus Achates,Pallor, et assiduo Cedes comitata Dolore.Hos comites trahit ad pugnam Discordia, cunctosExcitat et sociis infundit Martis amorem.
Post hos arma capit, humili de plebe creata |
235 | Pauperies, facie deiecta, paupere cultu,Incessu tristi gradiens, sed prodiga uite;Non mortis concussa metu, non fracta timoreIrruit et uendens in multo funere uitam,Plus audet, dum nescit inops pauperque timere. |
240 | It pedes innumera peditum uallata corona,Cuius in arraa ruit plebee turba cohortis:Pena, Labor, Sitis, Esuries, Ieiunia, Cure.Subsequitur uallata suis Infamia monstris;Illius uexilla gerunt Contagia uite, |
245 | Factaque digna notis et Vita notabilis actu.Despectus comittatur eam, Pudor heret eunti,Serpit humi Murmur, currunt Conuicia, laudemFama per antiphrasim fundit risumque Cachini.Morbida, mesta, tremens, fragilis, longeua Senectus, |
250 | Innitens baculo nec mentis robore firma,Bella mouet bellique nouo iuuenescit in estu.Debilitas, Morbi, Languores, Tedia, LapsusIllius comittantur iter, qui Martis amoreSuccensi, pugne cupiunt impendere uitam. |
255 | Ardet in arma furens, scisso uelatus amictuLuctus et, irrorans lacrimis, arat unguibus ora.Tristicies, Lamenta, Dolor, Pressura, RuineEius in obsequium feruent, dominique fatenturMiliciam, belloque calent cum rege ministri. |
260 | Martis in ardorem natiuos excitat ignesIgnea Luxuries, multo comitata cliente.Eius in auxilium iurant Periuria, spondetFalsus Amor, Leuitas animi, Lasciuia mendax,Insipidus Dulcor, sapidus Dolor, egra Voluptas, |
265 | Prosperitas adversa, locus lugubris, amaraGaudia, Paupertas diues, Opulencia pauper.Post alios in bella furens et promptus in arma,Sublimi prouectus equo gestuque superbus,Excedens habitu uerboque superfluus, actu |
270 | Degenerans Excessus adest, bellique furoremPreuenit, et cunctis bellandi suggerit iras.Quo duce signa gerit et bellum uoce minaturHebrietas, Fastus, Iactancia, Crapula, Luxus.
Assiduus fomes scelerum carnisque tiranus, |
275 | Peccati stimulus, delicti flamma, reatusPrincipium, predo nostre racionis et hostis,In tantam pugne rabiem bellique furoresCurrit, in auxilium cuius mouet arma Reatus,Velle malum, Calor illicitus, damnosa Voluptas. |
280 | Stulticiam non turba minor, non rarior armatConuentus procerum; comes est Ignauia, Ludi,Segnicies, Nuge, Garritus, Occia, Sompni.Non minus Impietas seuit multoque superbaMilite, maiori uoto sitit arma nec ullam |
285 | Gaudet habere uiam, nisi fusa sanguinis unda.Eius castra tenent illamque fatentur in armisNequicie, Strages, Facinus, Violencia, Clades.In pharetris sua tela gerens arcuque dolosoFraus armata furit; comes est Fallacia dupplex, |
290 | Calliditas, Dolus illicitus, Versucia fallax.Peior Auariciam comittatur turba clientum,Cura frequens, Vsura uorax turpisque Rapina,Que uigili cura, studiosa mente recensetQui nummi uenentur opes, quis nummus in archa |
295 | Pigritat et nullos domine deseruit in usus.Hanc Ignobilitas sequitur gressusque sequentisDedecus assequitur, heret Deiectio, VerberAssidet, applaudit Angustia, Casus adheret.Que, quamuis onerosa foret, deiecta, malignans, |
300 | Plus sibi concillat Fortune matris honorem,Plusque placet matri, tantoque remissior algetNobilitatis amor; et jam mutare prioraFacta cupit Fortuna parens, prolique secundeTota fauet, temptatque prius descindere factum.
|
305 | Nuncia Fama uolat et ueris falsa maritans,In superos Furias, in celum regna silentumConspirasse refert, Manes Herebique tirannumTartareum reserasse Chaos, fratrique negareRegna, nec ulterius pacem concedere mundo; |
310 | Monstraque mentitur, monstris maiora loquendo,Dum sceleri scelus accumulat Furiisque furoremAddit et Eumenides solito plus posse fatetur.Thesiphones cumulat iras augetque Megeram;Seuior assurgit Pluto; fit maior Herinis; |
315 | Desinit esse triceps inferni ianitor, oraMille capit; proprios Alecto dupplicat angues.
Proposito stat fixa suo Natura nec ulloConcutitur uexata metu, sed mente timoremExpugnat, crescit animus bellique uoluntas |
320 | Surgit, et affectus Virtutibus insidet idem.Armatur celestis homo superumque beataProgenies, que tanta noui discrimina MartisSola subit; dant arma uiro, uiresque ministrantVirtutes, unumque suis insignibus armant: |
325 | Pax ocreas donat, Probitas calcaria confert,Loricam Pietas, galeam Prudencia, telumVera Fides, ensem Racio, Constancia scutum;Spes largitur equos, castus Timor addit habenas,Armigeri gerit officium Concordia, preco |
330 | Fama canit cumulatque uiri preconia laude.Militat a dextris Racio, Constancia leuamAssequitur partem, totamque Modestia plebemOrdinat, et peditum strepitus Prudencia frenat.Quelibet a simili Virtus gerit arma uiroque |
335 | Iurat in auxilium; que totum Martis honoremDat iuueni, cui bella mouet Natura, suamqueDonat ei palmam belli pugneque laborem.
Iam pestes Herebi, scelerum contagia, monstraInferni, ciues Plutonis, noctis alumpni, |
340 | Tartareum chaos egressi, funduntur in orbem,Iamque diem nostrum multa caligine noctisInuoluunt mundique iubar delere laborant.Insultus lux ipsa nouos miratur et ipsamNoctem plus solito iam posse magisque morari, |
345 | Nec proprios seruare uices, nec cedere Phebo.Sed tamen hoc solo pensat sua damna quod illicLux eterna manet nullisque decisa tenebris,Continuusque dies, ubi celicus ille senatusTurmaque Virtutum, Nature militat agmen. |
350 | Iam se prospiciunt acies, jam prospicit hostemHostis et aspectus animos succendit in iras.Ignescunt animi, mentes audacia maiorErigit, exurgunt ire, jam mente cohortesSe superant, animi iam mutua uulnera fingunt. |
355 | Mens ardore prius pugnat quam dextera ferro,Impaciensque more Viciorum turba prioresArripit insultus pugne, primumque furoremExcitat, et magnis clamoribus intonat irasTota cohors, uerboque prius consurgit in hostem |
360 | Quam ferro, uerbis bellum prelibat et illiGestu, uoce, minis insultat. Non tamen illumGestus, uerba, mine frangunt, sed fixus in altoMentis proposito, iuuenis constanter ad istaErigitur, uincitque metum constancia mentis. |
365 | Sed postquam sua uerba, mine gestusque uigorisNil habuere, locum dant uerba nec amplius illisEst locus, immo minis factum succedit et armisCedunt uerborum pugne: iam mistica bellaRem sapiunt, pugnas cum res non ipsa fatetur. |