Institutiones divinarum et

saecularium litterarum

Liber primum

_________________________________________________________

XXXIII. Oratio.

Praesta, domine, legentibus prouectum, quaerentibus legem tuam peccatorum omnium remissionem, ut qui desiderio magno ad lumen scripturarum tuarum peruenire cupimus, nullis peccatis caligantibus obscuremur. Attrahe nos ad te uirtute omnipotentiae tuae; non relinquas sua uoluntate uagari «quos pretioso sanguine redemisti»; imaginem tuam in nobis non sinas obscurari, quae si te praestante defendatur, semper egregia est. Non diabolo, non nobis liceat tua dona subuertere, quia totum fragile est, quicquid tibi nititur obuiare. Audi nos, pie rex, contra peccata nostra, et prius illa a nobis remoue, antequam nos per ea iuste possis in tua examinatione damnare.

Quid nobis nostra insidiatur iniquitas? Quid contra nos delicta confligunt, creaturam tuam euertere cupiunt, quae nulla substantiae firmitate consistunt? Dicat certe diabolus, cur nos insaturabili dolore persequitur. Numquid nos illi consilium dedimus, ut tibi domino superbus existeret et de beatitudine collata caderet, cum tantae per te uirtutis insignia possideret? Sufficiat quod nos in Adam perculit: quare nos cotidianis deceptionibus impius calumniator insequitur, et sicut ille a gratia tua per culpam suam cecidit, nos quoque ut ab eadem separemur exquirit?

Concede, domine, contra hostem crudelissimum pium tuae defensionis auxilium, ut sicut ille fragilitatem nostram non desinit impetere, ita tuis possit uiribus confusus abscedere. Non permittas, bone rex, in nobis saeuissimum hostem sua uota complere. Qui te grauiter elegit offendere, quid nos sicut leo rugiens circuit? Quid deuorare contendit? Semel illi in baptismate sacro renuntiauimus; semel tibi, domine, credere professi sumus. Tales nos per tuam defensionem concede seruari, quales nos fieri per aquam regenerationis, creator altissime, praestitisti. Qui tui esse coepimus, alium dominum nesciamus. Tua gratia redempti sumus; tua mandata te donante faciamus. Si nos relinquis, ille nos tergiuersator inuadit; indefectus atque impudens semper adstitit, lucra sua computans humanas ruinas. Blanditur ut decipiat; instigat ut perimat. Maxime per corpus nostrum animas decipit, et ita labilis per desideria humana diffunditur, ut nulla paene, prouidentia, nullo prorsus consilio sentiatur. Longum est per cuncta discurrere. Tali quis possit obsistere, nisi tu, domine, illi decreu eris obuiare? Quid enim de nobis possit facere, qui te in nostro corpore ausus fuit per subdola machinamenta temptare? Exaudi nos, o custos hominum. Hic nos ab illo indulgentia tua libera, qui nos trahere nititur ad Gehennam. Cum illo sortem non habeamus, ut tecum, domine, habere possimus. Vindica fabricam tuam ab illo qui destruit. Damnari alios non faciat, qui se ipse damnauit, sed potius ille cum suis pereat, qui perdere cuncta festinat.

Heia nunc, karissimi fratres, festinate in scripturis sanctis proficere, quando me cognoscitis pro doctrinae uestrae copia adiutorio dominicae gratiae tanta uobis et talia congregasse. Conferte nunc legentes uicissitudinem rerum, ut pro me iugiter domino supplicare dignemini, quoniam scriptum est, Orate pro inuicem, ut saluemini. O inaestimabilis pietas uirtusque creatoris, quando in commune utile esse promittitur, si pro nobis inuicem pio domino supplicemus!

Cassiodori senatoris institutionum divinarum litterarum

explicit liber primus